•`๏’• ฿ i i...'s profile☆☆๏ -»×÷·.·´¯`·)»•°¤* ß ...PhotosBlogLists Tools Help

beebee jung

☆☆๏ -»×÷·.·´¯`·)»•°¤* ß ï î ß Ï í Z *¤°•«(·´¯`·.·÷×»-๏☆☆

٭~* Scorpio - pAraDiSe *~٭
Photo 1 of 14
More albums (1)
March 10

วิธีอยู่กับคนที่เราไม่ชอบ

ธรรมะดี ๆ จากพระ ว. วชิรเมธี

------------------------------

 

*วิธีอยู่กับคนที่เราไม่ชอบ*

ถ้าเรารู้สึกไม่ชอบหน้าใครสักคนหนึ่งแต่จำเป็นต้องอยู่ทำงานด้วยกันในที่ทำงานเดียวกันทุกๆ วัน ผมควรจะวางตัวอย่างไรดีครับ
มันอึดอัดไปหมด ไม่มีความสุขเลยตลอดเวลาที่อยู่ในสำนักงานร่วมกันคนคนนี้
==========================
วิสัชนา โดย ว.วชิรเมธี

รู้ไหมว่า เรามีเวลาอยู่ในโลกนี้คนละกี่ปี
ชีวิตนั้นสั้นยิ่งกว่าหยดน้ำค้างเสียอีก จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่มีใครรู้ล่วงหน้า

ถ้าเราใช้เวลาอันแสนสั้นนี้ไปมัวหลับๆตื่นๆอยู่ในความรัก โลภ โกรธ หลง
หมั่นไส้คนนั้น ปลาบปลื้มคนนี้ ริษยาเจ้านายใส่ไคล้ลูกน้อง
ปกป้องภาพลักษณ์ (อัตตา) กด (หัว)

คนรุ่นใหม่หลงใหลเปลือกของชีวิต โดยลืมไปเลยว่าอะไรคือสิ่งที่ตนควรทำอย่างแท้จริง
คิดดูเถิดว่า เราจะขาดทุนขนาดไหน
ท่านอังคาร กัลยาณพงศ์ เขียนบทกวีไว้ว่า

''
น้ำไหลอายุขัยก็ไหลล่วง      ใบไม้ร่วงชีพก็ร้างอย่างความฝัน
   ฆ่าชีวาคือพร่าค่าคืนวัน      จะกำนัลโลกนี้มีงานใด''

คนเราไม่ควรพร่าเวลาอันสูงค่าด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจให้ตกเป็นทาสของความชอบ ความชัง มากนัก
เพราะถ้าเราวิ่งตามกิเลส กิเลสก็จะพาเราวิ่งทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ต่อไปไม่รู้จบ
กิเลสไม่เคยเหนื่อย แต่ใจคนเราสิจะเหนื่อยหนักหนาสาหัสไม่รู้กี่เท่า

ควรคิดเสียใหม่ว่า เราไม่ได้เกิดมาเพื่อที่จะชอบหรือไม่ชอบใคร
หรือเพื่อที่จะให้ใครมาชอบหรือมาชัง
แต่เราเกิดมาสู่โลกนี้เพื่อทำในสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์คนหนึ่งควรจะทำ
เอาเวลาที่รู้สึกแย่ๆ กับคนอื่นนั้นหันกลับมามองตัวเองดีกว่า
ชีวิตนี้เรามีอะไรบ้างที่เป็นแก่นสาร มีงานอะไรบ้างที่เราควรทำ


นอกจากนั้นก็ควรมองกว้างออกไปอีกว่า
เราได้ทำอะไรไว้ให้แก่โลกบ้างแล้วหรือยัง
คนทุกคนนั้นต่างก็มีดีมีเสียอยู่ในตัวเอง
ถ้าเราเลือกมองแต่ด้านเสียของเขา
จิตใจของเราก็เร่าร้อน หม่นไหม้

เวลาที่เสียไปเพราะมัวแต่สนใจด้านไม่ดีของคนอื่นก็เป็นเวลาที่ถูกใช้ไปอย่างไร้ค่า

บางที่คนที่เราลอบมอง ลอบรู้สึกไม่ดีกับเขานั้น
เขาไม่เคยรู้สึกอะไรไปด้วยกันกับเราเลย
เราเผาตัวเราเองอยู่ฝ่ายเดียวด้วยความหงุดหงิด ขัดเคืองและอารมณ์เสีย
วันแล้ววันเล่า สภาพจิตใจแบบนี้ไม่เคยทำให้ใครมีคุณภาพชีวิตดีขึ้นมาได้เลย

ลองเปลี่ยนวิธีคิด วิธีมองโลกเสียใหม่ดีกว่า

คิดเสียว่าคนเราไม่มีใครดีพร้อมหรือ เลวไม่มีที่ติไปเสียทั้งหมดหรอก
เราอยู่ในโลกกันคนละไม่กี่ปี ประเดี๋ยวเดียวก็จะล้มหายตายจากกันไปหมดแล้ว
มาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระทำไม
อะไรที่ควรทำก็รีบทำเถิดปล่อยวางเสียบ้าง
ความโกรธ ความเกลียดนั้นไม่มีคุณค่าอะไรต่อชีวิตอันแสนน้อยนิดนี้เลย
มุ่งไปข้างหน้า ไปหาสิ่งที่มีคุณค่าให้ชีวิตดีงามดีกว่า

วิธีที่แนะนำทั้งหมดนั้น นักภาวนาเรียกว่า ''การกลับมาอยู่กับตัวเอง''
กล่าวคือ ถ้าเราเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องอยู่กับคนที่ไม่ถูกโฉลก
แทนที่จะปล่อยใจให้อยู่กับ ความรู้สึกแย่ๆไปตลอด ก็ควรหันกลับเข้ามา ''มองด้านใน''
แก้ไขที่ตัวเอง อย่ามุ่งแก้ไขที่คนอื่น
เพราะยิ่งพยายามแก้ไขคนอื่น ก็ยิ่งยุ่งเหมือนลิงทอดแห
ยิ่งเราให้ความสำคัญกับคนที่เราเกลียดมากเท่าใด
สภาพจิตใจก็ยิ่งแย่ลงมากเท่านั้น

วิธีที่ดีที่สุดในการอยู่กับคนที่เรารู้สึกไม่ดีหรือเป็นปฏิปักษ์ก็คือ
การดึงความรู้สึกจากเขามาอยู่เราทุกขณะ

 

November 19

เทอ ... ผู้อยู่แสนใกล้ 5 5 5



ในตอนนี้... ฉันได้แต่หลงใหลในความรัก

ในเมื่อมีความรักเข้ามาหา... ใครบางที่จะไม่ไขว่คว้าหาความรัก

ใครบางที่จะปล่อยให้มันพ้นผ่านไป

และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่ฉันลุ่มหลงในความรัก...


เขาเข้ามาเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไปของฉัน
เขาทำให้ฉันยิ้ม... หัวเราะ... และมีความสุขสุดๆ กับการกระทำของเขา

บ่อยครั้งเหมือนกันที่ฉันมักจะเป็นแบบนี้

คงเป็นเพราะว่า... อารมณ์ของฉันอ่อนไหวเกินไป


เมื่อไรนะ ที่ฉันจะเข้มแข็ง ใจแข็งกับเรื่องของความรัก
...
คงไม่มีทางหรอกมั้ง
ในเมื่อฉันคิดจะรักใครสักคน... ฉันก็จะรักอย่างหมดใจ
ไม่คิดที่จะมีใครคนอื่นเพิ่มเติม

แต่ก็นั่นแหละ... ที่ทำให้ฉันเสียใจอยู่ตอนนี้

คิดว่าเขาเป็นคนดี แต่สุดท้าย... เขาก็มีใครหลายคน


ตอนนี้ฉันได้แต่หน้ามืดตามัว... รักเขา... คนที่ใครหลายคนต้องการ
ในตอนนี้... ฉันก็ยังไม่แน่ใจในตัวเองเหมือนกัน

ว่าเขาจะรักฉันจริงหรือเปล่า... หรือแค่สนุกไปวันๆ

แต่กับการกระทำของเขา... ทำให้ฉันเชื่อ... เชื่อว่าเขาก็รักฉันเช่นกัน

แต่หากวันใดที่เขาหายไป... ฉันคงเศร้าใจ

..........

เมื่อไรกันนะที่เราจะใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ในการตัดสินใจ 

เธอผู้เดียว



ในตอนนี้... ฉันได้แต่หลงใหลในความรัก
ในเมื่อมีความรักเข้ามาหา... ใครบางที่จะไม่ไขว่คว้าหาความรัก
ใครบางที่จะปล่อยให้มันพ้นผ่านไป
และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่ฉันลุ่มหลงในความรัก...

เขาเข้ามาเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไปของฉัน
เขาทำให้ฉันยิ้ม... หัวเราะ... และมีความสุขสุดๆ กับการกระทำของเขา
บ่อยครั้งเหมือนกันที่ฉันมักจะเป็นแบบนี้
คงเป็นเพราะว่า... อารมณ์ของฉันอ่อนไหวเกินไป

เมื่อไรนะ ที่ฉันจะเข้มแข็ง ใจแข็งกับเรื่องของความรัก
...
คงไม่มีทางหรอกมั้ง
ในเมื่อฉันคิดจะรักใครสักคน... ฉันก็จะรักอย่างหมดใจ
ไม่คิดที่จะมีใครคนอื่นเพิ่มเติม
แต่ก็นั่นแหละ... ที่ทำให้ฉันเสียใจอยู่ตอนนี้
คิดว่าเขาเป็นคนดี แต่สุดท้าย... เขาก็มีใครหลายคน

ตอนนี้ฉันได้แต่หน้ามืดตามัว... รักเขา... คนที่ใครหลายคนต้องการ
ในตอนนี้... ฉันก็ยังไม่แน่ใจในตัวเองเหมือนกัน
ว่าเขาจะรักฉันจริงหรือเปล่า... หรือแค่สนุกไปวันๆ
แต่กับการกระทำของเขา... ทำให้ฉันเชื่อ... เชื่อว่าเขาก็รักฉันเช่นกัน
แต่หากวันใดที่เขาหายไป... ฉันคงเศร้าใจ
..........
เมื่อไรกันนะที่เราจะใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ในการตัดสินใจ 

October 03

เบื่อ

  
 
 
 
 จิงๆ แล้ววันนี้ก้อปกติดีอยู่หรอกนะ
 
แต่มันมีปันหาตอนดึกๆ ดิ คนบางคน นะทำเสียรม
 
แปลกๆ ไงมะรุ้ว่ะ . . . แบบเหมือนมะช่าย ไม่เหมือนเดิมไรงี้
 
คงไปกวงติงชาวบ้านเยอะไปละเรา 5 5 5
 
เอาเหอะ . . . อยากทำไรก๊ะทำ เนอะ
 
 
ปอลอ ... เพลงมะได้เกี่ยวไร แต่เมื่อวานดูสาระแน ละเพราะดี
 
September 20

ความรัก .... มักเป็นเช่นนี้แหละ

 
 

ความรัก… มักเป็นเช่นนี้แหละ


 
 
 
 
โลกมีหลายสิ่งหลายอย่าง . . . เปลี่ยนแปลงมากขึ้นทุกวัน
ไม่ว่าภาวะโลกร้อน . . . น้ำจะท่วมโลก . . . หรือแผ่นดินจะไหว



ก็เหมือนชีวิตคนเราย่อมมีความไม่แน่นอน
ตอนนี้เราอาจกำลังยิ้ม . . . อีกประเดี๋ยว . . . เราก็อาจกำลังร้องไห้
แล้วอีกสักเดี๋ยว  . . .  เรากำลังหัวเราะก็ได้ ไม่มีอะไรแน่นอน . . .
ชีวิตก็เหมือนละคร แล้วแต่ว่าเรากำลังเล่นบทอะไร
มันมีทั้งสุข และทุกข์ คละเคล้ากันไป

โดยเฉพาะความรัก . . . มักเล่นตลกกับตัวละครเสมอ
ใครสุขสม . . . ก็ปลื้มกันไป
ใครทุกข์ตรม . . . ก็เศร้าหมองปวดร้าว
แต่ไม่ว่า เราจะต้องเล่นบทอะไร
เราก็ต้องยอมรับให้ได้ว่า . . . ไม่ว่าผิดหวัง  . . .  หรือว่าสมหวัง . . .
เราก็ต้องเผชิญกับความเป็นจริงให้ได้ …เพื่อตัวเราเอง


ยามสมหวัง . . . เราก็สุขใจ  . . .  และมีกำลังที่จะเดินต่อไปข้างหน้าอย่างเปี่ยมล้น

แม้ยามผิดหวัง . . . ถึงจะทุกข์ . . . แค่ไหน
เราก็ต้องมีกำลังเดินต่อไปข้างหน้าเช่นกัน
อย่ามัวแต่โทษว่าเป็นความผิดของใคร  . . .  หรือโทษฟ้าโทษดิน
หรือโทษคนโน้น คนนี้ โทษไม่เรื่อย ไม่สิ้นสุด

หากวันนี้ . . . เราอยากร้องไห้ . . . ก็ร้องเสียให้หมด . . .
ร้องเสียทีเดียวให้สุด . . . เท่าความผิดหวังและเสียใจที่มี
แล้วลุกขึ้น..เพื่อยิ้มรับกับวันใหม่ของเรา
เพราะไม่มีใครสุขได้ตลอด หรือทุกข์ไม่จบไม่สิ้น

อย่ายึดติดกับอดีตที่ผ่านมา ไม่ว่าสุข หรือ ทุกข์
เก็บอดีต . . . ไว้ในความทรงจำ . . . เพื่อเป็นคติเตือนใจ
ให้เราก้าวต่อไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง
ให้เราฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ ด้วยความแข็งแกร่ง

แค่เรามีสติ . . . ยึดมั่นใน . . .  พระพุทธ . . . พระธรรม . . . พระสงฆ์
หรือสิ่งที่เรานับถือ บูชา . . . ในดวงใจ เป็นที่มั่น
ถึงวันนี้ . . . จะไม่มีใครรักเรา . . . แต่จงจำไว้  . . .
ไม่มีใคร . . . รักเรา . . . มากเท่าตัวเราเอง . . .

ไม่มีชัยชนะใดยิ่งใหญ่ ..เหนือชนะ   ตนเอง

จิงมั๊ยยยย
 

September 18

บะเบื่อ . . . ง่วงๆ

ช่วงนี้ไม่ค่อยมีไรเขียน จะอัพได ก้อ แบบ . . . อยากจะทำตีมใหม่
 
ไว้คิดออกก่อนว่าจะทำแบบไหนละค่อยไปอัพละกัน
 
เมื่อวันเสา ไปเดอะมอลปิ แม่งเจอ ยายคนนึง
 
เค้าขอตัง กะเดกที่นั่ง เก้าอี้ข้างๆ
 
เค้าบอกว่า " นู๋ ไปนนทบุรี เนี่ยมันต้องนั่งรถสายอะไรนะ ..."
เดกคนนั้น " อ๋อ คงต้องนั่งรถตู้ไม่ก้อนั่งรถเมล์ สาย ... "บลาๆ เพราะจำไม่ได้  
ยาย " โอยย ยายหลงทางอ่ะขอตังค่ารถหน่อยได้มะหนู"
เดกคนนั้นก้อให้ไปห้าสิบบาท .... คิดได้ไง ค่ารถตั้งห้าสิบบาท
เราก้อไม่ไร ยืนดู เหตการเปนระยะ ๆ
และแล้ว เดะคนนั้นก้อขึ้นรถไป
 
ด้วยความที่แบบว่า กุรอรถนานมาก
 
แม่งไม่มาสักที
 
ก่าจะมาก้อนานอ่ะนะ แต่ก่อนที่รถจะมา
 
หึ หึ . . . .
 
ยายคนเดิมกลับมา
 
ละทีนี้ มาคุยกะกู
ยาย  " นู๋ ไปนนทบุรี เนี่ยมันต้องนั่งรถสายอะไรนะ ..."   ในใจกุก้อคิดแม๋ อิหรอบเดวเลย
กู  " อ้อ รถเมไม่รุ้นะคะ แต่มีรถตู้ถึงเหมือนกัน  "
ยาย " โอยย ยายหลงทางอ่ะขอตังค่ารถหน่อยได้มะหนู ... นี่มีอยู่ห้า บาทมันไม่ถึงอ่ะ"
กู ใจจิงก๊ะอยากให้อยู่หรอกนะถ้าไม่เหน
ไม่รุ้ดิ . . . รับไม่ได้ ว่ะ เลยบอกยายไปว่า
" อ่าว ยาย ตะกี้น้องคนนั้นเค้าให้ยายไปละไม่ใช่เหรอ ห้าสิบอ่ะ พออยู่แล้ว"
ยาย " อ่าว รู้อีก " ละชีแกก้อเดินไปอย่างรวดเร็ว
 
แต่ก้อยังเหนไปขอคนอื่นอ่ะนะ
 
เฮ่อ สังคม เรา . . . . จิงๆ มันต้องช่วยกันแหละ แต่ว่า ถ้ามาหลอกลวงกัน
 
ก้อไม่รุ้จะช่วยไปไม
 
 
หรือว่าชั้นเลว 5 5 5
 
เอาเหอะ เมื่อวานไปโยนโบว ที่เมเจอ โยนเสด ลงมาข้างล่างเพิ่งเหนว่า
 
เค้ามีงานเปิดตัวหนัง เดอะกิ๊กสองอ่ะ
 
น่าดุเหมือนกัน พี่ปูมาเปิด มินิ คอนเสิด คนเยอะอ่ะ
 
แต่เดะน่ารักก๊ะเยอะ . . . ดาราอิกตรึมอ่ะ
 
ไม่ได้อยู่ดู แค่เดินผ่าน ต้องรีบกลับ เพราะ ฝนจาตก - * -
 
 
  
 
September 07

i'm come back

กลับมาลองเขียนอีกที .... หลังจากที่ไม่ได้แตะเลยเปนชาติ
 
เปนชาต จิงๆ ... ทำอะไรไม่ถุกเลยทีนี้
 
ดีนะ คราวโน้น ทำอะไรไว้บ้าง ... ก้อเลย เหลือมาแก้ไรนิดหน่อย
 
แต่ก้อทำไม่เปนอ่ะ .... เหมือนกับคนที่เดินทุกวัน ละอยู่มาวันนึง ต้องหยดเดิน
 
 
นานวันเข้า .... กลับมาเดินอีกครั้ง ...
 
 
ทั้งๆ ที่เดินคล่องปร๋อออ
 
วิ่งได้ชนะคัยๆ .... แต่เมื่อไม่ได้ใช้ขานั้น
 
นานๆ มันก้อต้องกลับมาเริ่มใหม่ อยู่ดี
 
 
ไม่ต่างกับเด็กที่เพิ่งเริ่มตั้งไข่ ....
 
 
ไปจนถึงหัดเดิน
 
 
.......................
 
 
ละไม่รุ้มาพล่ามไร
 
 
......................
 
 
เมื่อวานพอดี ทอสับอยู่กะมือ แม่โทรมา ....
 
ต่อว่าใหย่ ทำไมไม่รับทอสับหลายวัน สองสามวัน ไม่ยอมรับทอสับ
 
แถมไม่โทรกลับด้วย
 
"คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ ... แม่เปนห่วงรุ้มั๊ย"
 
" ไม่รับแบบนี้ เผื่อเป็นอะไรไป คัยจะรุ้"
 
ก้อเข้าใจนะว่าแม่ห่วง ..... ละไมไม่รับทอสับ
 
ไม่รุ้สิ ช่วงหลังๆ ไม่ค่อยได้พกไปไหนมาไหน
 
มันแทบจะไม่ได้เรียกว่ามือถือ มันจะเปี่ยนชื่อเปน .... ทอสับ ลิ้นชัก
 
....
 
นู๋จะไม่ทำอีกแล้วข่ะ .....  ด้วยอะไรหลายๆ อย่าง ทำให้ไม่ได้แม้แต่จะโทรกลับ
 
ทั้งๆ ที่ปกติ คุยกันเกือบจะทุกวัน
 
มันก้อน่าแปลกอยู่หรอกนะ ... ละไมไม่รับวะ
 
เออนั่นสิ ..... โทรมาตอน ดึกแล้วนอนหลับ จะโทรกลับตอนเช้า ก้อมีงานด่วน
 
บางทีต้องรีบเข้าเรียน จารย์โรเชล ชอบมาเช้า ทั้งๆที่เราเข้าตรงเวลา
 
แต่สายตาชีแกแบบว่า เหมือนเราผิด  
 
บางทีตอนเที่ยง จะโทรกลับก้อโน่น นี่นั่น ออกไปกินข้าว โน่นนี่นั่น
 
ละทอสับก้อไม่ได้ถือไปไง ... เออ สมควรละ
 
...........
 
วันนี้ .... เจอพี่เอก ในปัง
 
ก้อบอกเค้าไปไม่ค่อยได้เล่น  เปนปี รึ ปีก่า
 
เค้าถามคิดไงกลับมา ... เออนั่นสิ กลับมาไม เรื่องของเรื่อง
 
ทำไรไม่เปนอ่ะ เหมือนเล่นเกม ก้อเล่นอย่างอื่นไม่เปนไง
 
เปน ปังอย่างเดียว เลยต้องกลับมา
 
 
เกี่ยวมั๊ย??????
 
 
............
July 27

แฟนมีกิ๊กกก

แฟนมี "กิ๊ก" จะรู้ได้อย่างไร?

          เรื่องบาดใจที่สุดของผู้หญิงเห็นทีจะหนีไม่พ้นเรื่องชายหนุ่มของเราแอบไปปันใจให้กับหญิงอื่นนี่แหละ  หลายคนตั้งคำถามว่าจะรู้ได้อย่างไรล่ะว่าเขามีกิ๊ก  ร้อยทั้งร้อยมักตอบว่าสัญชาติญาณบอกได้  แต่เอาเถอะลองมาดูสัญญาณที่เป็นรูปธรรมกันหน่อย (ที่ยกตัวอย่างมานี่เล็กน้อยเท่านั้นนะ)

แย่งรับโทรศัพท์บ้าน

          สังคมดิจิตอลทุกวันนี้  จะเห็นได้ว่าโทรศัพท์ถูกจัดให้อยู่ในฐานะอุปกรณ์หลักของทุกปัญหาเลยล่ะ  ไม่เว้นแม้แต่ปัญหาความรัก  สมัยก่อนไม่มีโทรศัพท์มือถือ  และคู่รักบางคู่อยู่ในที่ทำงานเดียวกันมีโต๊ะทำงานใกล้  ๆ กัน  และใช้โทรศัพท์ติดต่องานเครื่องเดียวกัน  รวมถึงคู่ที่แต่งงานอยู่ด้วยกันแล้วเห็นได้ชัดเจนเลยว่าเมื่อไหร่ที่เสียงกริ่งโทรศัพท์ดังขึ้นเขามักแย่งรับโทรศัพท์ทุกครั้งไป  มีน้ำใจอย่างน่าประหลาดใจ

 หวงโทรศัพท์มือถือ

          แต่ยุคนี้ทุกคนต่างก็มีโทรศัพท์มือถือ  คงเดาได้นะว่าอาการหวงโทรศัพท์มือถือนั้นเป็นอย่างไร  สำหรับชายหนุ่มนักรักโทรศัพท์มือถือจะอยู่ใกล้ตัวตลอดไม่เว้นแม้แต่เวลาเข้าห้องน้ำ  แถมเวลารับสายสีหน้าเขาจะเปลี่ยนไป  น้ำเสียงก็เปลี่ยนตาม  บางทีพูดเบามากพอเราแกล้งไปยืนใกล้ ๆ กะแอบฟังสักหน่อย  ปรากฏว่าเขากลับคุยแบบไม่มีสรรพนามซะอีก  ไม่เอ่ยชื่อ  ไม่มีหางเสียง  เดาไม่ได้เลยว่าใครอยู่ปลายสาย

ไม่ค่อยมีเวลา

          หมู่นี้ไม่รู้เป็นอย่างไร  เศรษฐกิจอยู่ในช่วงขาลง  แต่งานยุ่งเหลือเกิน  เดี๋ยวประชุม  เดี๋ยวกินข้าวกับลูกค้า  เดี๋ยวเร่งผลิตสินค้า  เลยต้องอยู่โยงเฝ้าโรงงาน . . ไม่ค่อยมีเวลาให้เรานี่รวมถึงผิดนัดบ่อย ๆ ด้วยนะ

 เงินไม่พอใช้

          มีผู้หญิงหลายคนช่องทางการไหลของเงินก็ย่อมมีหลายช่องเป็นธรรมดา  ถ้ายังเป็นแค่คู่รักคู่ควงอาจเห็นไม่ชัด  นอกจากรู้สึกสงสัยว่าทำไมหมู่นี้เขาไม่ค่อยแฟร์  แต่ถ้าแต่งงานกันแล้วล่ะก็สามารถหาหลักฐานใบเสร็จมาประกอบการสืบสวนได้เลย  เช่น สลิปบัตรเครดิต  หรือบิลอื่น ๆ ที่ส่งมาเก็บตังค์ที่บ้านนั่นแหละ

หล่อขึ้น

          จากที่เคยเสื้อตัวกางเกงตัว  บางทีออกเดทกับเราไม่อาบน้ำอีกต่างหาก  หมู่นี้กลับมาแปลก  เริ่มพิถีพิถันกับการแต่งกายมากขึ้น  บางเวลานึกครึ้มยังไงไม่รู้  ใช้น้ำหอมด้วย น้ำหอมผู้ชายนี่เป็นเรื่องได้นะ  เพราะหากเขาไม่ซื้อเองเผลอ ๆ กิ๊กซื้อให้  นั่นแปลว่าเขาสนิทกันแล้วจ๊ะ

 หงุดหงิดผิดปกติ

          เวลาคนรักนอกใจ  นอกจากการเปลี่ยนแปลงของเวลาและพฤติกรรมส่วนตัวของเขาแล้ว  อารมณ์ของเขาก็เปลี่ยนแปลงตามไปด้วย  โดยเฉพาะอย่างยิ่งอารมณ์หงุดหงิดฉุนเฉียว  ขวางหู  ขวางตา เรียกได้ว่าทำอะไรก็ผิดหมด

 น่ารักผิดปกติ

          ในทางกลับกัน  เมื่อเขารู้สึกผิดกับรักนอกใจ  เขากลับดีกับเรา  อย่างโอเวอร์หาสาเหตุไม่ได้  แต่ขอเตือนก่อนนะถ้าเขาดีมาก  เราก็ต้องเป็นนางเอก  เก็บงำความสงสัยเอาไว้  อย่าปล่อยนางร้ายออกมาทีเดียวเชียว

อ้างเพื่อนที่เรารู้จัก

          วันหยุดนี้ต้องไปต่างจังหวัด  ขัดไม่ได้จริง ๆ ไปเป็นกลุ่มนะผู้ชายหมดเลย  แต่ถ้ามีผู้หญิงไปด้วยก็มักอ้างชื่อเพื่อนผู้หญิงที่เรารู้จัก  แก่ อ้วน  ไม่สวย  แต่งงานแล้วไม่มีอะไรน่ากังวลเลยหายไปแค่สองคืนเอง!. .

ทำอย่างไรให้เขากลับมา

          คำตอบง่ายมาก  ทำใจค่ะ  ทำใจก่อนเลย . . อย่าตั้งคำถาม  อย่าคาดคั้น  อย่ากระแนะกระแหนประชดประชันแบบโยนก้อนหินถามทาง  อย่าหาเรื่องทะเลาะกัน

          แล้วมีทางอื่นอีกไหม  ถ้าตอบว่าไม่มี  ป้องกันไม่ได้  แก้ไขไม่ได้  ก็ออกจะเป็นคำตอบที่โหดร้ายเกินไป  แต่ความจริงแล้วมันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ไม่มีคู่ความสัมพันธ์คู่ไหนในโลกใบนี้ที่ห้ามคนรักนอกใจได้ . . สิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้ก็คือ  สร้างสิ่งแวดล้อมที่เกื้อหนุนต่อความสัมพันธ์ให้ดีที่สุด  ทำตัวเอง  ทำบ้าน  ทำบรรยากาศให้เขารู้สึกว่าเราเป็นผู้หญิงที่ดีที่สุด  อยู่ใกล้ ๆ เราแล้วมีความสุขกายสบายใจที่สุด

          เมื่อใช้เครื่องมือดักจับสัญญาณทุกชนิดจนมั่นใจแล้วว่าเขากำลังหักหลังเราอยู่แน่ ๆ สิ่งแรกเลยก็คือการย้อนกลับมาสำรวจคุณค่าของตัวเอง  มีสิ่งใดบ้างที่เราต้องพัฒนา  แต่จงพัฒนาอย่างเป็นตัวของตัวเอง  ไม่ต้องเลียนแบบวิ่งตามกิ๊กใหม่ . .  แล้วถ้าเขาไม่กลับมา  จงล้างเขาออกไปจากใจให้เกลี้ยง เพราะนั่นเป็นสูตรลับของการแสวงหารักใหม่ ซึ่งหากขยะยังอยู่เต็มไปหมด ย่อมจะไม่มีพื้นที่เหลือให้คนดีคนใหม่เข้ามาจริงไหม?


ข้อมูลจาก

June 30

“เลิกรักกัน” เพราะมือที่สามจริงๆ หรือ?

 “เลิกรักกัน” เพราะมือที่สามจริงๆ หรือ?

Image hosting by Photobucket  


ไม่มีใครทำให้ใครเลิกรักกันได้หรอก . .
นอกจากหัวใจคนที่ไม่รักกันแล้ว คุณว่าจริงไหม?

ความรักเป็นความรู้สึกละเอียดอ่อนของคนสองคน
ปัจจัยภายนอกหรือสิ่งแวดล้อมอื่นๆ อาจมีผลที่จะกำหนดความสัมพันธ์
หรือทำให้รูปแบบการคบกันเปลี่ยนไปได้บ้าง แต่นั่นไม่ใช่ทั้งหมด. .

คนที่รักกัน . . ต่อให้มีใครแทรกเข้ามา
ต่อให้เหตุการณ์หรือสถานการณ์คับขันอยางไรก็ยังรักกันอยู่ดี

เมื่อหัวใจมีใครคนหนึ่งให้รักจนหมดใจแล้ว . .
เป็นเรื่องยากที่จะแบ่งปันความรักให้ใครได้อีก
ถ้าหัวใจมีใครสักคนหนึ่งอยู่เต็มไปทุกพื้นที่ . .
ก็คงไม่มีที่ตรงไหนเหลือให้ใครเข้ามาแทรก . .

ฉะนั้น . .คนที่หมดรักต่อกัน
อย่าโทษเลยว่าเป็นเพราะมีใครคนนั้นคนนี้เข้ามา
หรือมีเหตุผลอย่างนั้นอย่างนี้ . .

เมื่อรักจืดจาง . .เมื่อหัวใจสองดวงห่างจนร้างลา
ก็อย่าโทษอะไรเลย
ยอมรับความจริงให้หมดในทุกสิ่งทุกอย่าง
เพราะไม่มีใคร ทำให้ใครเลิกรักกันได้หรอก
นอกจาก หัวใจของคนที่ไม่รักกันแล้ว . .
June 26

ห่างหนึ่งก้าว...รักเราเท่าเดิม

ห่างหนึ่งก้าว...รักเราเท่าเดิม

 

ในความเป็นไปของชีวิต คนหลายคนยอมที่จะอยู่เป็นโสด

เพียงเพื่อจะได้ใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงในกรอบของตัวเองอย่างที่ไม่มีใครมาทัดทานได้

เขาเหล่านั้นมักคิดว่า เมื่อความรักเริ่มต้น ชีวิตผจญภัยก็พังทลาย

เมื่อรับใครอีกคนเข้ามาในชีวิต โลกส่วนตัวของพวกเขาก็จะล่มสลาย

ความรักกลืนกินโลกใบเดิมของเราไปจริงหรือเปล่า?

ความใกล้ชิดจะทำให้เราสูญเสียจุดยืนที่แท้จริงอย่างนั้นใช่ไหม?

แต่ฉันไม่คิดอย่างนั้น...

คนเราทุกคนมีโลกกลม ๆ คนละใบ กว้างบ้าง เล็กบ้างตามความพอใจ

ในโลกกลม ๆ ใบนั้นเราต่างบรรจุวิถีชีวิต ความรัก ความคิด
ความเป็นตัวเองไว้อย่างเต็มเปี่ยม

และเมื่อความรักปรากฏตัว โลกกลม ๆ ของคนอีกคนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

แต่ใช่ว่าเราจะต้องกระโดดออกจากโลกของเราไปอยู่ในโลกของเขาเสียเมื่อไหร่

แล้วไม่มีความจำเป็นใดที่เขาจะต้องกระโดดออกจากโลกของเขามาอยู่ในโลกของเราด้วย

วิธีง่าย ๆ ที่จะทำให้คนสองคนมีโลกใบเดียวกัน
โดยไม่ละทิ้งโลกส่วนตัวใบเดิมก็คือ

"การยูเนี่ยน" (UNION) โลกสองใบเข้าไว้ด้วยกัน

มันเป็นวิธีง่าย ๆ ตามหลักคณิตศาสตร์ที่เราเคยเรียนรู้กัน

เมื่อวงกลมสองวงคล้องเกี่ยวกันไว้ ส่วนที่อยู่ในเนื้อที่ของกันและกันนั้น

เราเรียกว่า"อินเตอร์เซ็คชั่น" (INTERSECTION)

ซึ่งข้อดีของมันก็คือ ช่วยให้วงกลมสองวงที่ไม่คุ้นเคยกันมาก่อน

ได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ได้แชร์ชีวิตร่วมกัน และมีโลกใบเดียวกัน

ในขณะที่ส่วนอื่น ๆ ที่ไม่ได้ถูกอินเตอร์เซคชั่นนั้น
ก็ยังมีชีวิตของมันต่อไป

และมันก็ยังเป็นโลกใบเดิมที่บรรจุความเป็นตัวของตัวเองไว้อย่างครบถ้วน

เหมือนความรัก....

โลกที่คนสองคนเกี่ยวคล้องกันไว้นั่นแหละ

คือโลกที่ความรักสร้างขึ้น คือโลกที่คนสองคนจะโอบกอดกันได้ทุกเวลา
และแชร์ทุกอย่างร่วมกัน

ตั้งแต่กินข้าวด้วยกัน ดูหนังด้วยกัน ฟังเพลงด้วยกัน ห่มผ้าผืนเดียวกัน..
มันเป็นโลกที่แสนอบอุ่นสำหรับคนเหงา

แต่ถ้ารู้สึกว่า ยากกลับไปเยี่ยมเยือนโลกใบเดิมของตัวเองสักหน่อย

ก็แค่กระโดดออกจากส่วนที่อินเตอร์เซคชั่นไว้

ห่างออกมาสักหนึ่งก้าว...วิถีชีวิตอิสระของนักผจญภัยก็จะเดินหน้า

ในขณะที่โลกสองใบก็ไม่ได้แยกจากกันไปไหน
เพราะมันเกี่ยวคล้องกันไว้อย่างแน่นหนา

เพราะฉะนั้น ฉันจึงเชื่อว่าความรักกลืนกินโลกของใครไม่ได้หรอก

นอกเสียจากว่าคนสองคนเต็มใจที่จะเคลื่อนวงกลมเข้าใกล้กันเอง

จนซ้อนกันมากขึ้น ๆ และกลายเป็นวงกลมเดียวกันในที่สุด

แล้วมันก็ทำให้ฉันนึกถึงวงกลมของปู่กับย่า, ตากับยาย.
แล้วก็พ่อกับแม่ของฉัน

ที่ใช้ชีวิตในวงกลมเดียวกันอย่างที่ไม่เคยรู้สึกว่าความรักจะลดน้อย
ลงไปได้เลย........